De kersen zijn op, de appels komen

Tien weken, en dan is het klaar

De Hollandse kersen zijn geplukt. Kordia en Regina, uit onze eigen boomgaard in de Noordoostpolder: van half juni tot eind augustus, ruim tien weken. En dan is het voorbij.

Een kers laat zich niet bewaren. Er bestaat geen koelhuisversie die in november nog smaakt naar wat u in juli at. Dat is geen tekortkoming maar de aard van het product: wat er niet is, is er niet.

Nu al: de Delbaré

Terwijl de laatste kersen van de boom gingen, kwam de Delbaré er al aan. Eigen teelt.

U ziet hem zelden in de supermarkt, en daar is een reden voor: hij laat zich slecht bewaren en moet dus snel van de boom naar de klant. Precies waarom wij hem wél kunnen leveren — die lijn is bij ons kort. Hij is op zijn best in de eerste weken na de pluk, en dat is nu.

Welke appel waarvoor deugt, staat op onze pagina over appelrassen.

In september: Elstar, Wellant en Goudreinette

De Elstar kent iedereen: fris-zoet, stevig, goed uit het handje. De Wellant is zachter en sappiger, met een kort seizoen; wie hem kent, wacht erop.

De Goudreinette is een ander verhaal. Zuur, groot, en hij valt bij het koken uit elkaar — wat precies is wat u wilt voor appelmoes en appeltaart. Uit het handje is hij niet te doen, en daar is hij ook niet voor gemaakt.

En dan de peren

Conference en Triumph komen als handpeer: sappig en fijn van structuur, zo uit de hand te eten. De Triumph is er maar kort.

De Gieser Wildeman is de stoofpeer. Rauw is hij hard en flauw; na uren zachtjes koken wordt hij diep rood en zoet. Geduld is het hele recept.

Wij plukken wat lekker is en kopen wat rijp is

Wat wij zelf telen — kersen, appels, peren en pruimen — plukken wij op smaak. De rest kopen wij dagelijks bij vaste telers uit de streek, en dan op rijpheid, niet op prijs.

Daarom beweegt de inhoud van een fruitbox met het seizoen mee. Bestelt u fruit op het werk, dan verandert die inhoud vanzelf: in juli kersen, in september appels en peren. Op de seizoenskalender ziet u wanneer wat er is.